مقدمهء مؤلف بسم اللّه الرحمن الرحيم « يا من حارت في كبريآء هويّته دقآئق لطآئف الأوهام ، و انحسرت دون إدراك عظمته خطآئف أبصار الأنام . يا من عنت الوجوه لهيبته ، و خضعت الرقاب لعظمته ، و وجلت القلوب من خيفته . ربّ أنت في الدارين رجآئي ، جلّ قدسك عن ثنآئى ، سبحانك لا أبلغ حمدك و لا أحصى ثنائك ، أنت كما أثنيت على نفسك و فوق ما يقول القآئلون . أحمدك على تظافر نعمآئك و تكاثر آلآئك ، و أصلّي و أسلّم على خاتم أنبيآئك و أفضل أصفيآئك محمّد و آله المعصومين حججك و أمنآئك ، و لا سيّما المدّخر للانتقام من أعدآئك الذي بفرجه فرج أوليآئك ، و اللعنة الدآئمة المضاعفة على أعدآئهم أعدائك . مهم‌ترين و واجب‌ترين امور از نظر عقل و شرع عبارت است از : ادا كردن حقّ كسى كه بر عهده تو حقّى داشته ، و نيز پاداش دادن به كسى كه به تو احسانى نموده باشد . و بدون ترديد كسى كه از تمام مردم حقّش بر گردن ما افزون‌تر است ، « 1 » و از همه بيشتر و بهتر احسانش شامل حال ما مىشود و نعمت‌ها و منت‌ها بر ما دارد ، و هم آن كسى كه خداوند معرفتش را متمّم دين ما و باور به او را مكمّل يقين ما و انتظار فرجش را بهترين اعمال ما قرار داده است ، كسى است كه ديدارش نهايت آرزوى ما است . يعنى : صاحب زمان و پرچمدار عدل و احسان و پاك‌كنندهء آثار كفر و طغيان ، كه به متابعت و پيروى از او امر شده‌ايم . و از بردن نامش « 2 » نهى گشته‌ايم . دوازدهمين امام معصوم و آخرين اوصيا و جانشينان پسنديدهء پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله « الإمام القآئم المنتظر الرضي بن الزكي الحسن العسكري » ؛ كه خداوند فرجش را نزديك فرمايد و برنامهء خروج و قيامش را آسان گرداند و در دنيا و آخرت بين ما و او جدايى ميندازد . از مؤلف :

--> ( 1 ) . در كافى از حضرت ابى عبد اللّه صادق عليه السّلام روايت است كه فرمود : رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله از دنيا نرفت تا اينكه اين امت را نسبت به حق ما ملزم ساخت . . . ( مؤلف ) ( 2 ) . بردن نام آن حضرت ( م - ح - م - د ) در عصر غيبت و در مجامع عمومى به نظر بسيارى از فقها و علماى بزرگوار - از جمله مؤلف - حرام است و بعضى مكروه و برخى جايز مىدانند . اقوال ديگرى نيز هست كه در جلد دوم كتاب به تفصيل آمده . ( مترجم )